Δύο ξεχωριστές φωτογραφικές προσεγγίσεις συναντιούνται σε αυτή την παρουσίαση, με κοινό άξονα το πορτρέτο και τον εσωτερικό κόσμο των γυναικείων μορφών. Ο Δημήτρης Δήμος, με τη σειρά “Gaia”, αντλεί έμπνευση από τον κινηματογράφο και δημιουργεί στούντιο πορτρέτα γυναικείων μυθικών μορφών, συνδυάζοντας φωτογραφία και ψηφιακή σύνθεση σε εικόνες υψηλής αισθητικής. Ο Γιάννης Ρικάρης, με τη σειρά “Η Σιωπή της Παρουσίας”, διερευνά τη γυναικεία ταυτότητα μέσα από ασπρόμαυρα και έγχρωμα πορτρέτα, εστιάζοντας στο συναίσθημα, τη σιωπή και τις πολλαπλές εκφάνσεις της θηλυκότητας.
Άνοιγμα: Δημητρης Δημος_Gaia
«Gaia»
Το project «Gaia» το ξεκίνησα πριν δυόμισι χρόνια εμπνευσμένος από το σουηδικό φιλμ Midsommar. Θέλησα να δώσω μία ρομαντική απεικόνιση σε δυναμικές γυναίκες που σαν σύγχρονες σειρήνες σαγηνεύουν αλλά κρύβουν την δύναμη να σε καταστρέψουν. Η λήψεις που βλέπετε εδώ αποτελούν ένα μικρό κομμάτι από τα 12 που το αποτελούν. Ελπιζω μετά το καλοκαίρι να το παρουσιάσω στο σύνολο του σε μία ατομική έκθεση και παράλληλα θα κυκλοφορήσει και ένα ημερολόγιο. Προσκαλώ τους επισκέπτες να πλησιάσουν κοντά και να δουν την λεπτομέρεια που έχουν οι δουλειές μου μίας και οι εικόνες είναι στην ουσία πανοράματα δηλαδή είναι 2-4 λήψεις που τις έχω ενώσει σε μια!Οι λήψεις έχουν γίνει όλες σε στούντιο με χρήση στούντιο φλας και το φόντο το έχω ζωγραφίσει στο Photoshop. Τέλος θέλω να αναφέρω ότι και οι εκτυπώσεις έχουν γίνει από εμένα Για να έχω τον πλήρη έλεγχο σε όλη την διαδικασία της δημιουργίας.
Δημητρης Δημος_Gaia
Δημήτρης Δήμος
Γεννήθηκα το 1982 στην Αθήνα και η αγάπη μου για την φωτογραφία ξεκίνησε από τα παιδικά μου χρόνια που πάντα είχα μαζί μου την αναλογική Minolta. Το 2002 παίρνω πτυχίο στο 3d animation και τα ειδικά εφέ, εκεί μου μπαίνει πιο βαθιά το μικρόβιο της φωτογραφίας. Παράλληλα με την κινούμενη εικόνα ξεκινάω τις πρώτες μου φωτογραφικές δουλειές. Απο το 2008 έχω παρακολουθήσει πολλά σεμινάρια και workshops με κομβικό σημείο την εμπειρία μου στο Athens art studio όπου γνώρισα την studio φωτογραφία και εμβάθυνα στον φωτισμό. Έχω συμμετάσχει σε πάνω από 25 ομαδικές εκθέσεις και έχω ασχοληθεί με πολλούς τομείς της φωτογραφικής τέχνης: σπήλαιο φωτογραφία, αστροφωτογραφια, στερεοσκοπική απεικόνιση, υποβρύχια φωτογραφία και πάνω από όλα η μεγαλύτερη αγάπη μου το καλλιτεχνικό πορτραίτο.Σήμερα ασχολούμαι με με φωτογραφία ακινήτων, καλλιτεχνικό πορτραίτο, επιλεγμένα μυστήρια και την πιο πρόσφατη μου αγάπη την ψηφιακή εκτύπωση
https://www.instagram.com/dimitris_dimos_photo/
Δημητρης Δημος_Gaia
“Η Σιωπή της Παρουσίας”
Η σειρά πορτρέτων που παρουσιάζω στη φετινή έκθεση είναι μια προσωπική μελέτη πάνω στη γυναικεία ταυτότητα, μέσα από στιγμές σιωπής, εσωτερικότητας και αντιθέσεων. Μέσα από 4 πορτρέτα, τα περισσότερα σε ασπρόμαυρο, εστιάζω όχι απλώς στην εξωτερική εικόνα της γυναίκας, αλλά σε αυτό που αποκαλύπτεται ή κρύβεται πίσω από το βλέμμα, τη στάση του σώματος, τη λεπτομέρεια του φωτός.
Η γυναίκα ως επαγγελματίας, ως σύμβολο, ως πλάσμα ευάλωτο αλλά και δυνατό, είναι παρούσα σε κάθε κάδρο. Μια γυναίκα, για παράδειγμα, με το μισό πρόσωπο καλυμμένο από μια μάσκα, μας κοιτάζει με τα μάτια της γεμάτα μυστήριο. Ποια είναι τελικά η πραγματική της ταυτότητα; Πόσα πρόσωπα φοράμε καθημερινά;
Η επιλογή του ασπρόμαυρου δεν είναι αισθητική μόνο, αλλά κυρίως ψυχολογική. Χωρίς την απόσπαση του χρώματος, η μορφή και το φως έρχονται πιο κοντά στον θεατή, αφήνοντας περιθώριο στη φαντασία και την προσωπική ανάγνωση. Είναι σαν να κοιτάς μέσα από ένα παράθυρο που δεν αντικατοπτρίζει απλώς την εικόνα, αλλά το συναίσθημα. Όπου όμως το συναίσθημα ή η ένταση της στιγμής απαιτεί, το χρώμα έρχεται για να ενισχύσει τη ζωντάνια και την αμεσότητα της εικόνας. Έτσι, άλλοτε με τη σιωπή του φωτός και άλλοτε με τη δύναμη του χρώματος, η σειρά αυτή καλεί τον θεατή σε μια πιο βαθιά και προσωπική ανάγνωση.
Αυτή η σειρά δεν προσπαθεί να δώσει απαντήσεις, ούτε να ορίσει τι σημαίνει «γυναίκα». Προσπαθεί να σταθεί σιωπηλά δίπλα σε όλες τις εκδοχές της και να τις φωτίσει. Δεν πρόκειται για μια αφήγηση με αρχή, μέση και τέλος, αλλά για μικρές εσωτερικές παύσεις. Στιγμές που αν τις παρατηρήσεις αρκετά, ίσως σου ψιθυρίσουν κάτι αληθινό.
Γιάννης Ρικάρης
Γιάννης Ρικάρης
Από μικρή ηλικία ένιωθα την ανάγκη να σταματάω τον χρόνο. Μια εικόνα, μια στιγμή, ένα συναίσθημα∙ όλα μέσα σε ένα «κλικ». Η φωτογραφία μπήκε στη ζωή μου σαν παιχνίδι και με τον καιρό έγινε ανάγκη. Το 2014 ξεκίνησα τις σπουδές μου στη φωτογραφία στη σχολή ΙΕΚ ΑΚΜΗ, και λίγο αργότερα έκανα την πρακτική μου στο Athens Art Studio, όπου ήρθα σε επαφή με το στούντιο, το φως, την τεχνική, αλλά και την έννοια του βλέμματος.
Μου αρέσει να πειραματίζομαι με όλα τα είδη, αλλά η καρδιά μου ανήκει στη street φωτογραφία, τα πορτρέτα, την ασπρόμαυρη αισθητική, το στούντιο και τα τοπία. Κάθε φωτογραφία για μένα είναι μια ιστορία χωρίς λόγια, μια δική μου στιγμή που γίνεται και των άλλων.
Έχω συμμετάσχει σε αρκετές εκθέσεις, όπως της Photovision, του περιοδικού «Φωτογράφος», αλλά και σε ομαδικές και ατομικές παρουσιάσεις. Κάθε φορά που βλέπω ένα έργο μου να εκτίθεται, νιώθω το ίδιο ενθουσιασμό με την πρώτη φορά που πάτησα το κουμπί.
Για να εκθέσω μια φωτογραφία, πρέπει πρώτα να την αγαπήσω εγώ. Να με ενθουσιάσει το φως της, το βλέμμα της, η σιωπή ή η έντασή της. Να νιώσω ότι είναι πραγματικά «δική μου». Είναι ένα μοναδικό συναίσθημα να βλέπεις κάτι που δημιούργησες, να αποκτά ζωή και να επικοινωνεί με τον κόσμο.
Πλέον, λόγω άλλων επαγγελματικών υποχρεώσεων, η φωτογραφία είναι για μένα περισσότερο ένα αγαπημένο χόμπι. Όμως η αγάπη μου γι’ αυτήν παραμένει ζωντανή. Δεν αποκλείω το ενδεχόμενο να την ακολουθήσω ξανά και πιο επαγγελματικά στο μέλλον.
Η φωτογραφία δεν είναι απλώς εικόνες. Είναι κομμάτια από εμένα – στιγμές που κράτησα για πάντα.
https://www.instagram.com/giannis_rikaris/
Γιάννης Ρικάρης
Γιάννης Ρικάρης