Η φωτογραφία εκτός από τέχνη είναι και μέσον επικοινωνίας, πρόκλησης συναισθήματος, στοχασμού, φαντασίας, έκφρασης και μέσον αποτύπωσης των εφήμερων καταστάσεων. Είναι θησαυροφυλάκιο μνήμης των στιγμών. Τέτοιων στιγμών, που η καθημερινότητά μας είναι γεμάτη, που συχνά περνούν απαρατήρητες. Δεν ξέρεις πότε ακριβώς έγιναν, αλλά κάτι μένει, κάτι φαίνεται διαφορετικά, όταν τις κοιτάς αργότερα.
Όλες αυτές κι άλλες ακόμη, οι μικρές, οι φαινομενικά ασήμαντες στιγμές της καθημερινότητας, υφαίνουν τον καμβά της ζωής μας. Κάποιες φορές νομίζεις ότι καταλαβαίνεις τι βλέπεις, αλλά μετά κοιτάς ξανά και είναι αλλιώς. Το φως που πέφτει αλλάζει το σκηνικό, πριν το προλάβεις. Το βλέπεις μόνο για δευτερόλεπτα και μετά, απλά χάνεται. Οι άνθρωποι, τα χαμόγελα, οι σκιές, το νερό που αντανακλά, κάτι αλλάζει, σε κάτι που δεν θυμάσαι καν ότι υπήρχε. Σαν να προσπαθείς να θυμηθείς ένα όνειρο. Η φωτογραφία το κρατά εκεί, ζωντανό χωρίς να ξέρεις ακριβώς γιατί.
Οι φωτογραφίες μας δεν έχουν ως στόχο να αναδείξουν μεγάλα γεγονότα ή ιστορικές στιγμές.
Η ομορφιά βρίσκεται στην απεικόνιση μόνο μεγάλων γεγονότων;
Ή βρίσκεται στα μικρά, καθημερινά κομμάτια της ζωής που κάνουν την κάθε μέρα μοναδική.
Εστιάζουν στη μαγεία του καθημερινού; Ή σε μικρά κομμάτια της ζωής που περνούν γρήγορα, σχεδόν αθόρυβα, αλλά που καθορίζουν την προσωπική μας εμπειρία και συναισθηματική μας μνήμη; Το καθημερινό δεν έχει αρχή ή τέλος• είναι μια σειρά από στιγμές που ίσως χάνονται ή ίσως και όχι, αλλά ο φωτογράφος ήταν εκεί για να σου πει: «κοίτα, κάτι υπήρξε».

Φωτογραφίζουμε για να το κρατήσουμε; Ή για να δείξουμε τι ήταν εκεί πριν χαθεί; Ή ίσως για να δείξουμε αν υπήρξε κάτι ποτέ; Δεν είναι ότι, όλα αυτά έχουν νόημα ή ότι πρέπει να καταλάβεις ως θεατής, αυτό που βλέπεις. Απλά συμβαίνουν και είναι εκεί. Οι άνθρωποι κινούνται, περνούν, στέκονται, φεύγουν, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Κάτι εμφανίζεται ή χάνεται, δεν ξέρεις πότε έγινε. Το μόνο σίγουρο είναι ότι έφυγε, πέρασε. Και αυτό που πέρασε φαίνεται αλλιώς όταν το κοιτάς μέσα από το πλαίσιο της φωτογραφίας. Αλλά μήπως η φωτογραφία απλά λέει ότι «εδώ ήταν κάτι»; Ίσως και όχι.
Την εικόνα την κοιτάς. Κυρίως όμως σε κοιτάζει. Όλους μας κοιτάζει, πίσω. Κάποιες φορές νομίζεις ότι βλέπεις ένα αντικείμενο και μετά βλέπεις και κάτι άλλο και δεν ξέρεις πώς να το εξηγήσεις. Είναι η κίνηση, το φως, η τύχη, ή όλα μαζί; Δεν έχει σημασία! Το μόνο που μένει, είναι η αίσθηση ότι κάτι υπήρξε εδώ και πέρασε. Μπορεί να μην ξαναγίνει ποτέ. Είναι όπως, “δεν μπορείς να περάσεις το ίδιο ποτάμι δυό φορές”. Ο Ηράκλειτος το είπε.
Η έκθεση αυτή δεν λέει ιστορίες• δεν προσπαθεί.
Οι φωτογραφίες είναι που αφηγούνται ιστορίες.
Είναι ένα κάλεσμα να σταθείς, να παρατηρήσεις να ακούσεις, να νιώσετε: η στιγμή που πέρασε μπορεί να μην επαναληφθεί, αλλά μέσα από τη φωτογραφία, γίνεται αιώνια, ζει. Είναι σαν να παρατηρείς έναν κόσμο που συνεχώς αλλάζει, ενώ η φωτογραφία είναι ένας τρόπος να πεις «ναι, ήμουν εκεί και το είδα και το έζησα».
Ή μήπως απλώς το κρατάς για πάντα, λίγο πριν φύγει; Η απάντηση βρίσκεται στην εικόνα. Μπορεί και να την δεις μπορεί και όχι.
Γαρύφαλλος Γανωτόπουλος

Συμμετέχουν οι φωτογράφοι:
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΛΑΜΑΝΙΩΤΗΣ
ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ
ΓΑΡΥΦΑΛΛΟΣ ΓΑΝΩΤΟΠΟΥΛΟΣ
ΓΕΩΡΓΙΑ ΜΑΡΑΪΔΩΝΗ
ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ
ΠΑΣΧΑΛΗΣ ΠΑΣΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΙΡΗΑΝΝΑ ΠΕΚΟΠΟΥΛΟΥ
ΛΙΛΙΑ ΣΟΥΛΔΑΤΟΥ
ΜΑΡΙΑ ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΟΥ
ΡΕΒΕΚΚΑ ΤΣΑΓΓΑΡΟΥ
ΡΑΝΙΑ ΧΡΗΣΤΟΥ
ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗΣ
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΕΚΘΕΣΗΣ: ΓΑΡΥΦΑΛΛΟΣ ΓΑΝΩΤΟΠΟΥΛΟΣ
Φωτογραφικός Όμιλος Βόλου f 1,2/50mm
Το 2015 δέκα άτομα με διαφορετικές διαδρομές ζωής, εμπειριών και βιωμάτων, διαφορετικών ηλικιών, επαγγελμάτων και επιπέδων γνώσης της φωτογραφίας αλλά με κοινή αγάπη σ αυτήν την τέχνη, δημιουργήσαμε τον πρωταρχικό πυρήνα της Φωτογραφικής Ομάδας Βόλου. Στόχος ήταν και παραμένει: να μάθουμε σωστά τη φωτογραφία ως τέχνη και ως τεχνική χωρίς μυστικά.
Την υλοποίηση ανέλαβε o Γαρ. Γανωτόπουλος. Η ομάδα αυτή, που ξεπέρασε σήμερα τα τριάντα μέλη, έχει στο ενεργητικό της 4 ομαδικές εκθέσεις φωτογραφίας στο Βόλο, 2 στην Αθήνα, 2 στον Κισσό Πηλίου και 1 στις Μηλιές. Το πρόγραμμα μάθησης επιτυγχάνεται με εβδομαδιαίες συναντήσεις, σε μικρές ομάδες ατόμων ανά επίπεδο γνώσης, ή με μονοήμερες ή και πολυήμερες φωτοεξορμήσεις ανά την Ελλάδα από πολλά μέλη της ομάδας, καθώς επίσης και με θεματικά workshops και επισκέψεις σε μουσεία και εκθέσεις τέχνης γενικότερα. Αξίζει να σημειωθεί ότι στην ομάδα δραστηριοποιούνται άτομα που ασχολού- νται με την καλλιτεχνική φωτογραφία περισσότερο από μία τριακονταετία, με συμμετοχές και διακρίσεις σε εθνικούς και διεθνείς διαγωνισμούς ή και εκθέσεις. Τις φωτογραφίες δεν τις βγάζει από μόνη της η μηχανή. Όταν φωτογραφίζουμε «κουβαλάμε» μαζί μας όλες τις εικόνες που έχουμε δει, τα βιβλία που έχουμε διαβάσει, τη μουσική που ακούσαμε, τις ταινίες που είδαμε, τους ανθρώπους που αγαπήσαμε. Αιχμαλωτίζουμε μέσα από το φακό την δική μας εκδοχή του κόσμου.
Ενημερωνόμαστε, μαθαίνουμε, δημιουργούμε.
Ισχυρό μέσο έκφρασης η φωτογραφία , αποτελεί πια για μας έναν νέο τρόπο ζωής…
Η έκθεσή μας στην Image+Tech & Photovision 2026 με τίτλο «Απ-αθανατί-ζω» είναι αφιερωμένη σένα ιδιαίτερο θέμα που διαπραγματεύεται τις φαινομενικά ασήμαντες στιγμές τις καθημερινότητας, αλλά που υφαίνουν τον καμβά της ζωής μας, μέσα από την ξεχωριστή ματιά του κάθε μέλους.
Από φέτος είμαστε Σύλλογος με την επωνυμία:
Φωτογραφικός Όμιλος Βόλου f 1,2/50mm.
Γιατί «Αρκεί να ζεις… η ζωή θα σου δώσει φωτογραφίες» H. C. Bresson.
https://www.facebook.com/groups/2354485451431383
https://www.instagram.com/photographikiomada/
